...en dan is het zover. Morgen vetrekken we naar Bosnië voor Kidsfestival "mission 2". Gisteravond hebben we de laatste info doorgekregen en de laatste dingetjes doorgesproken. WIJ ZIJN ER KLAAR VOOR!!!

De komende dagen zal deze log dagelijks bijgehouden worden. Er zijn laptops aanwezig in het hotel dus we hoeven het niet, net als vorig jaar, van de computers in het internetcafé te hebben. Mocht je nog meer verhalen willen lezen, ook van de andere groepen of wil je meer weten over het Kidsfestival, klik dan in het vakje "Links" aan de linkerkant van deze pagina op "Officiële website van het Kid's Festival" of ga naar 

http://www.kidsfestival.nl     

Hier vind je alle info over het festival en er wordt dagelijks door één van de vrijwilligers een dagboek bijgehouden.

Het eerstvolgende bericht volgt als we aangkomen zijn in Sarajevo, tot dan!!!

De laatste boodschappen worden gedaan, de tassen worden gepakt, de tijd begint te dringen! Nog 3 dagen en we vertrekken naar Sarajevo. Morgenavond worden tijdens de repetitie (die morgen zonder trommels zal zijn want die zijn vanaf gisterenavond per vrachtwagen onderweg naar Bosnië) de laatste dingen doorgesproken en dan zijn we er klaar voor!

Als we morgenavond nog aanvullende info krijgen, zal ik die woensdag weer op de log zetten...

De spanning stijgt!!! Ik merk aan alle berichtjes die we onderling gestuurd krijgen dat dat niet alleen bij mij het geval is, iedereen die meegaat heeft er weer onwijs veel zin in! Aan het weer zal het in ieder geval niet liggen: nog steeds rond de 30 graden.

Net als vorig jaar wil ik iedereen die deze blog bezoekt oproepen om (vooral als we in Sarajevo zijn) een berichtje achter te laten in de "shoutbox" op deze pagina. De ervaring van vorig jaar leert dat het echt ontzettend leuk is om wat van het thuisfront te horen. Dus post massaal jullie reacties!

Hoi allemaal,

De dag van vetrek komt steeds dichterbij. We krijgen elke dag wel wat aanvullende info in onze e-mail. Steeds meer definitieve planningen worden doorgegeven dus hier weer wat aanvullende info:

Het reisschema zit iets anders in elkaar dan vorig jaar. Dit jaar gaan we met een recordaantal van 216 personen (als ik alles goed heb opgeteld tenminste...). Het meeste materiaal wordt op1 juni in vrachtwagens richting Sarajevo vervoerd. Op 2 juni vertrekken drie busjes van de luchtmacht naar Bosnië. Het is mij niet helemaal duidelijk of de eerste vrijwilligers hier al in mee reizen. Vervolgens vertrekken op 4 juni de twee Robben (van de organisatie) per vliegtuig naar Sarajevo en op 5 juni is het onze beurt. Dan vertrekken wij met een KDC10 (zie vorige log, de link naar de info pagina over het vliegtuig is vernieuwd met veel uitgebreidere info) vanaf Eindhoven Airport om 11 uur naar Banja Luka in Bosnië. Daar komen wij aan om 12.45 uur. Vervolgens reizen we per bus naar Hotel Hollywood waar we naar verwachting om 18.30 uur aankomen. Daar krijgen we eerst de sleutels van de kamers en worden we vervolgens gebriefd. Daarna gaan we gezamelijk dineren. Als laatste officiële gebeurtenis krijgen we instructies over de eindshow. Daarna is er tijd om de omgeving te verkennen, er zal wel veel veranderd zijn on een jaar!

Zo ziet de eerste dag in Bosnië eruit. Ik ben benieuwd hoe het is om na een jaar weer daar terug te zijn. We houden jullie op de hoogte!

Nog even voor iedereen die meegaat of juist achter blijft: kijk hier eens naar...   http://www.telegraaf.nl/buitenland/4111231/_Hittegolf_Balkan__.html

Hallo allemaal,

Caramba! meldt zich voor Kidsfestival mission 2!!! Ook dit jaar gaan we weer met een grote groep enthousiaste mensen naar Sarajevo in Bosnië om daar van 5 t/m 11 juni op het Kidsfestival met duizenden kinderen uit heel Bosnië muziek te maken. De voorbereidingen zijn al in volle gang en op dit moment lopen er verschillende projecten om geld in te zamelen om zoveel mogelijk goeds mee te kunnen nemen naar de kinderen in Bosnië.

Basisschool de Achterberg uit Dongen heeft een sponsorloop voor ons gehouden en die hebben het formidabele bedrag van € 4931,- bij elkaar gelopen. Toen we dat hoorde werden we wel even stil (en dat zijn wij als Caramba! zijnde niet zo snel...)

Een ander mooi project gaat op 1 mei plaatsvinden. Jongerengroep de Kurkskes uit Moergestel gaat dan in het kader van de Mariamaand te voet naar Den Bosch. Ook hieraan is weer een sponsoring verbonden en ook die zal ten goede komen aan de kinderen in Bosnië. Dus bij deze een oproep: als je op 1 mei a.s. (Hemelvaartdag) niets te doen hebt, kom dan omstreeks 11 uur de Kurkskes in Den Bosch een hart onder de riem steken. Ze lopen namelijk ook weer terug naar Moergestel...

Natuurlijk willen we iedereen die tot nu toe zijn of haar steentje heeft bijgedragen ontzettend bedanken! Wij gaan er voor zorgen dat het geld goed terecht komt en dat er mooie dingen van gedaan worden.

Met dit eerste bericht is deze weblog weer geopend. Als er nieuws te melden is zal dit vanaf nu hier verschijnen en in de periode dat wij in Bosnië zijn zullen we de log proberen dagelijks bij te houden.

Groeten van heel Caramba!!! 

Zo, daar zijn we dan weer. Allemaal veilig thuis. Een heel dubbel gevoel. Blij dat we weer bij de mensen zijn waar we van houden en die we ondanks al het moois toch gemist hebben, droevig omdat we een hele, hele mooie periode af hebben gesloten die voor ons allemaal een stukje van ons leven is geworden. Ik verwoord dit natuurlijk vanuit mijn eigen gevoel maar ik denk dat ik namens iedereen die heeft meegewerkt spreek.

De laatste dag van het festival verliep behoorlijk rustig. Er waren niet al te veel kinderen maar het was wel erg warm (lees HEET!!!). Dus het was toch weer een vermoeiende dag. En ook deze laatste dag heeft ons weer veel voldoening gegeven. Het moment van de laatste workshop brak aan en iedereen was zich er van bewust dat dit het naderende einde was van onze missie. Weer een moment om even te slikken. Daarna de laatste show in de zaal gegeven en toen als een speer naar buiten om alles op te ruimen. Daar stonden de busjes al klaar om beladen te worden. Hier bleek dat er behoorlijk wat trommels in de busjes konden zodat er eigenlijk niet zoveel meer met het vliegtuig mee hoefden. Hierdoor hoefden wij de trommels niet te demonteren wat ons weer heel wat tijd heeft gescheeld. Eén busje vertrok direct richting Nederland en de andere twee gingen terug naar het hotel waar we voor het laatst gezamenlijk zouden dineren.

Het was eigenlijk de bedoeling om na het eten met de overige busjes te vertrekken maar de chauffeurs waren zo moe dat dat onverantwoord zou zijn. Dus werd er besloten om nog een nachtje te slapen en de volgende morgen te vertrekken. Dat gaf dus nog wat meer tijd samen, joepie!!! Tijdens het eten kwamen er twee vertegenwoordigers van kamp Butmir binnen met een aandenken; iedereen die gespeeld heeft kreeg als bedankje een soort oorkonde. Weer een moment waarop doordringt hoe blij mensen van ons zijn geworden... Hierna kwamen er ook nog enkele Bosnische fans van de streetdancers het hotel binnengestormd waardoor het slagen van het festival meteen concreet werd: de groep bestond uit kinderen met verschillende etnische achtergrond...

Na het eten nog een korte briefing gehad over de volgende dag. Om toch met een lach af te sluiten heeft Thijs van het ROC ons getracteerd op een korte cabaretshow. En dat was lachen geblazen. Thijs, wij gaan meer van je horen! Dit optreden sloot hij af met een gedicht. Dit gedicht wil ik dadelijk graag gebruiken om ook deze log af te sluiten. Je ziet 'm hieronder.

's Avonds hebben we samen afscheid genomen in onze stamkroeg en natuurlijk zijn hierbij links en rechts wat tranen gevloeid. Geeft niets, moet kunnen!!!

De volgende dag is bijna iedereen vroeg opgestaan om de busjes om 8 uur uit te zwaaien. Daarna zijn we gaan ontbijten, hebben we de spullen gepakt en zijn we vertrokken naar het vliegveld. Omdat we met 2 groepen in 2 verschillende vliegtuigen (de beloofde Fokker 50's) moesten was het inchecken en de douanecontrole behoorlijk hectisch. Maar uiteindelijk zat iedereen in het goede vliegtuig. De mensen die in het vliegtuig waarin Caramba zat meteen goed oplette (dat waren Bas O., Martin, Laurens en ik (Loet)) hoorden dat er achterin het vliegtuig een VIP-gedeelte was met 4 stoelen die ook opgevuld moesten worden omdat alle plaatsen nodig waren. Toen we naar die ruimte liepen begrepen we wat VIP zijn inhoudt! Vier stoelen in een ruimte waar er normaal 16 zouden staan dus beenruimte genoeg. De stoelen konden in elke gewenste stand gezet worden: van voor naar achter, van links naar rechts en natuurlijk de ligstand!!! We hebben een zéér comfortabele vlucht gehad!!!

Aangekomen op Eindhoven kwam dan het echte afscheid. Moeilijk maar ook wel weer lekker om naar de mensen te gaan waar we van houden.

De reis is achter de rug en in alle opzichten geslaagd. Ons doel is bereikt (het samenbrengen van de verschillende groepen kinderen), door alle indrukken zijn we zelf rijker geworden en we hebben nieuwe, fantastische mensen leren kennen. William, Anita, Bas, alle ROC-ers en alle straatdancers; we zullen jullie nooit meer vergeten. Dank jullie wel dat we deel uit hebben mogen maken van dit fantastische project!!! Ook even een bedankje voor alle mensen die ons gevolgd hebben via deze log, die ons een hart onder de riem hebben gestoken via de berichtjes op deze log en iedereen die regelmatig contact met ons hebben opgenomen in de tijd dat we daar zijn geweest.

Zoals beloofd als laatste het gedicht van This wat voor mij het juiste gevoel uitdraagt wat wij hebben nu we terug zijn:

Dat feest was zo goed,

die nacht dat ik jou had ontmoet.

Of die nacht op dat stille strand,

en dat heerlijk eten in dat restaurant.

maar het is voorbij, de dag later,

zit ik alleen en proef ik de kater.

Na elke kick, val je in het zwarte gat,

weer zoals het is en dan ben ik het zat.

Ik wil dansen, vrijen ik wil geluk,

maar de dag erna, maakt alles stuk.

Ik wil stappen, reizen, ik wil zat,

maar na een mooie dag, komt dat gat.

Het zwarte gat is niet te dichten,

alles behalve geluk is af te richten. 

Geluk kan je niet eisen, dat heb ik geleerd,

dus zorg dat het geluk elke dag terug keert.

Bier, eet, reis, dans en zang,

maak het geluk, je leven lang.

Vrij, feest, drink, alle dagen rond,

Rusten doen we wel onder de grond.

En weer twee dagen voorbij. En weer vol van mooie, ontroerende en apparte belevenissen.

De nieuwkomers zijn gisteren direct gestart met de tunneltour en net zoals wij dat vorige week hadden was dat een zeer indrukwekkende ervaring. 10 andere bandleden hebben gisteren een live optreden op de Bosnische nationale televisie verzorgd. Ook dat was weer zéér appart. We kwamen aan bij de studio en beneden kregen we al te horen dat we binnen 5 minuten live zouden gaan. Dat werd dus rennen en we hebben het ook maar net gered. Het optreden duurde 4 minuten en hierna hadden de mensen van de organisatie (William en Anita) nog een interview. Binnen 20 minuten stonden we weer buiten. Een beetje hectisch dus. Maar toen we terug kwamen in het hotel zaten flink wat vrijwilligers van alle groepen in de ontbijtzaal waar ze op de grote televisie het optreden hadden gezien. Ze waren speciaal wat vroeger opgestaan, het was namelijk om 8 uur 's morgens!!! Hup, weer wat groepsgevoel erbij!!!

Vervolgens hebben we weer een dag op het festival gehad en voor zowel de nieuwkomers als voor de ¨oude garde¨ was dat spannend. We hadden natuurlijk de workshop vormgegeven met de eerste groep en dan is het maar afwachten of dat met de tweede groep net zo goed gaat. Maar gelukkig, het gaat perfect! Net zoveel enthousiasme, hetzelfde gevoel en dezelfde samenwerking met de overige groepen. Ze hebben een zeer warm welkom gekregen!!! Gisteren was het een speciale dag voor gehandicapten. En ook hierdoor hebben we weer veel mooie momenten gehad. Vooral het moment waarop iemand die op het eerste gezicht niet mee zou kunnen doen op den duur toch muziek met ons aan het maken was, was voor veel mensen weer een natte ogen moment.

Gisterenavond hebben we een optreden gedaan in kamp Butmir. In eerste instantie kregen we aanwezigen niet zo goed los, maar toen we onze bandleden één voor één gingen vervangen voor vrijwilligers uit de zaal en zoedoende de band op een gegeven moment enkel uit militairen bestond, was de sfeer op en top!!!

En dan de dag van vandaag. Vanmorgen zijn de mensen van de tweede groep en de mensen van de vaste groep die nog niet geweest waren op Sarajevo tour geweest. En ook deze personen zijn hierdoor een dagje stil geweest. Het is ook werkelijk niet te geloven wat je dan allemaal ziet! Verder was het een vrij rustige dag met weinig kinderen. Wat relaxeter dus dan de afgelopen dagen...

Na het festival zijn we met alle vrijwilligers naar een instelling voor geestelijk gehandicapten geweest en eerlijk is eerlijk, dat was een super feest!!! Eerst hebben we met Caramba twee nummers gespeeld. We waren rustig begonnen omdat we dachten dat het misschien te hard zou zijn. Nou, niet dus!!! Aan de reacties merkte we al snel dat dat niet het geval was dus we hebben voluit staan rammelen. Heerlijk!!! Er werd gedanst, gesprongen en gehost. Na ons optreden hebben de streetdancers nog even een show weggegeven met als ritmische ondersteuning: Caramba... Jaja, we gaan dus R&B! Na dit spetterende optreden hebben de mensen van het ROC een stukje non-verbale clownerie opgevoerd. Hierin was een grote rol voor ballonnen weggelegd. Ook dat werd zeer goed ontvangen. Ballonnen vlogen door de zaal en iedereen was wel een spelletje met één van de bewoners aan het doen. Het was eigenlijk de bedoeling dat Caramba hierna nog een moppie zou spelen maar de bewoners hedden alle trommels al opgeëist. Dat werd dus een optreden van de bewoners... Veel gaver dan dat wij zouden spelen natuurlijk! Toen we weggingen werden we als ware popsterren uitgezwaaid. Er waren zelfs sommige personen die ons duidelijk konden maken dat ze ons op tv hadden gezien. Het begint hier dus echt een beetje op het artiestenleven te lijken!

De laatste dagen zijn aangbroken dus ik weet niet of er voor vrijdag nog gelegenheid is om deze log bij te werken, anders gebeurd dat zeker als we thuis zijn. Tot snel allemaal!!!

hallo lezers,

Hier een verslag over de terugreis. Het begon inderdaad goed, Hetty had zich verslapen, maar dat gaf niets want zodoende konden we nog even kletsen met onze vrienden van de roc en streetdance. Uiteindelijk was het uur uur daar. We vertrokken vanuit Sarajevo op weg naar Zagreb, Kroatie. Onderweg kwamen we langs een weg waar aan beide kanten de huizen kapot geschoten waren, ik dacht dat we in Sarajevo al veel gezien hadden maar dit was ook indrukwekkend. Kilometers lang niets als karkassen van huizen. We zijn onderweg even gestopt bij een vluchtelingenkamp. Dat mag je van de regering zo niet meer noemen, maar "sociale gevallen". Dit zodat de regering er niets meer aan hoeft te doen!! Na een uurtje of drie hadden we de grens bereikt met kroatie, na het controleren van de paspoorten en het betalen van de tol, mochten we verder. De weg naar het vliegveld van Zagreb was saai, maar de gesprekken onderling maakte een hoop goed. Alleen hetty was niet zo spraakzaam hihi.

Aangekomen op het vliegveld, dachten we dat we geen tegenvallers meer zouden hebben, maar helaas ons vliegtuig had een vertraging van anderhalf uur. De nieuwe lichting carambaspelers dus ook!! We hebben in het restaurant heerlijk zitten lachen, wat kunnen flauwe moppen toch leuk zijn als je moe bent. Uiteindelijk werd ons Basje een beetje zenuwachtig want er vertrokken allerlei German Wings vliegtuigen. Basje was bang dat de onze ook wegvloog!! Lang duurde die paniek niet want daar was eindelijk die grijze kist. Vlug hebben we ingecheckt en als een dolle ben ik door het vliegveld gerend om de nieuwe lichting gedag te roepen. Maar het lukte en door de poortjes heen konden we Trudy, Karin, Marco en Ingeborg gedag roepen. Walter had zich inmiddels al bij de rest gevoegd want die was een dag eerder gevlogen. Na een anderhalf uurtje kwamen we in Koln aan. De bus stond netjes geparkeerd en vol goede moed begonnen we aan het laatste stukje. Net voorbij Koln kwamen we in een enorme onweersbui terecht en net toen we dachten dat we het ergste gehad hadden, sloeg de bliksem 2 meter naast de bus in de vangrail, Een enorme klap en een witte flits. Iedereen schrok behoorlijk, na een tijdje werden ook daar weer lacherig wat grapjes over gemaakt. We zijn doorgereden een nadat we even ge-MaC-t (nieuw werkwoord!!!) hadden, hebben we Martijn een van de streetdancers in Helmond afgezet. vervolgens Hetty in eindhoven! Daarna kon de Reeshof-clan terug naar hun huisjes. Onderweg nog even met Jac in Bosnie gebeld (onze kamergenoot!!) en hij was blij met de achtergebleven sokken van Rob, gewassen in Jac zijn dure WIPP-express!!! Om half negen hebben we Bas en Yvonne thuis afgezet en heeft chauffeur Robke er ook mij uitgedonderd, geloof dat hij mijn onzin meer dan beu was!! Nee hoor maat je hebt fantastisch gechauffeurd!!! O-ja Carmaba zorgen julle dat jullie dinsdag op tijd zijn in het gerucht!! Suc6 met het televisieoptreden maak er wat van.

groetjes en zeer vermoeide MAAR voldane norrie!!!

Alweer twee dagen voorbij. Wat een feest hier, zowel overdag op het festival als 's avonds onderling met alle groepen.

Gisteren hebben we overdag niet veel bijzonders gedaan (twee personen van Caramba heben de Sarajevo tour gemaakt) en daarna weer hard aan het werk op het festival. Al die lachende kinderen, al die vrolijke mensen die naar ons staan te kijken, heerlijk!!! Ook de afsluitende finale die door Caramba en de streetdancers wordt gegeven zit steeds beter in elkaar zodat we echt kunnen spreken van de Holland show. En na deze show heeft Caramba zoals beloofd een workshop verzorgd voor alle overige Nederlandse vrijwilligers. Iedereen deed heel enthousiast mee en aan de reacties te merken viel het behoorlijk in de smaak. Wij hebben er in ieder geval van genoten!

Daarna hebben we weer gezellig samen gedineerd en 's avonds hebben we een feest aangeboden gekregen van de eigenaar van het hotel. Twee fusten bier en flinke muziek zorgden ervoor dat er al snel een gezellig sfeertje ontstond. Doordat alle vrijwilligers bij elkaar waren, werden er verhalen uitgewisseld en goede gesprekken gevoerd. Hierdoor bleek dat iedereen eigenlijk wel dezelfde ervaring heeft als wij: de verschillende verhalen en de plekken waar we zijn geweest grijpen je flink naar de strot! Hier en daar werd er dan ook een traantje gelaten, maar de club is ondertussen zo hecht dat we elkaar kunnen troosten en dat er niemand raar staat te kijken als iemand het even te kwaad heeft.

Vandaag is de eerste groep weer naar huis gegaan en die báálden!!! Maar ja, het is niet anders... De groep heeft nog wel een half uurtje uitstel gekregen doordat Hetty zich verslapen had... Daarna hebben we de dagelijkse routine weer opgevat en hebben we weer veel kinderen blij kunnen maken. Ze genieten van het muziek maken! Bovendien heeft Caramba vandaag het verzoek gekregen om morgenvroeg (dinsdag dus) een live optreden te verzorgen voor de nationale Bosnische televisie. We worden dus beroemd hier!!! Daarna weer naar het festival en 's avonds is er een optreden gepland in kamp Butmir. Dat is een legerbasis hier om de hoek waar 3000 militairen gelegerd zijn. Dat wordt dus ook weer feesten. Daardoor zal morgen de log niet bijgewerkt kunnen worden. Dus woensdag meer over ons.

Hallo, daar zijn we weer!!!

Sorry dat we gisteren niets van ons hebben laten horen maar we hadden een vrij drukke dag met een spontaan optreden in onze stamkroeg hier. Maar voor alle verhalen van gisteren kun je terecht op http://everyoneweb.com/kidsfestival2007 Hierop heeft Ingrid een stuk geschreven over onze belevenissen van gisteren.

En toen kwam vandaag. Een gedeelte van onze groep heeft vanmorgen de "Sarajevo tour" gedaan. Ik (Loet) ben daar ook bij geweest en ik moet zeggen, het heeft me enorm aangegrepen. We zijn naar plekken geweest die in de oorlog volledig kapot geschoten zijn. Het meest indrukwekkende was nog het oude Olympische hotel. Ooit een mooi, groot hotel, nu niet meer dan een luguber, zwart, uitgebrand spookhuis. Dat was echt even slikken. Gelukkig hebben we op het festival een geweldige dag gehad. Eindelijk mooi weer (30 graden) maar mooi weer is hier ook meteen opletten. Door de lage luchtvochtigheid voel je eigenlijk niet dat het zo warm is dus enkele mensen (ook van de andere groepen) hadden niet goed genoeg gedronken en hebben dus wat nadelige gevolgen gehad door de hitte. Niks ernstigs, maar wel vervelend... Voor de rest gaat het allemaal geweldig; de kinderen zijn super enthousiast, de samenwerking tussen de verschillende groepen begint professionele vormen aan te nemen en de gezelligheid stijgt ook met de dag!!!

Morgen is onze dag weer helemaal volgepland dus wellicht dat we morgen weer even geen tijd hebben om iets van ons te laten horen, maar dat komt dan maandag wel!!!

Hallo allemaal hier een klein verslagje van norman, met daarbij enkele fotos.

hallo allen,

 

hier een bericht uit sarajevo, vandaag was een erg heftige dag. Veel van de oorlog gezien. We hebben

een excursie gehad langs historische plekken in sarajevo die met de oorlog hebben te maken.

We zijn begonnen bij de skischans van de olympische spelen uit 1984.

Deze plek is gebruikt als executie plaats voor gevangen. deze werden een voor een op het podium gezet en doodgeschoten terwijl de rest moest toekijken.

 

Daarna zijn we naar het olympsich hotel gegaan, dat was een erg legubere plek, ze hebben hier tweehonderd mensen in gevangen gezet en vervolgens het gebouw in de fik gestoken en beschoten met granaten, we zijn daar naar binnen geweest en iedereen was

doodstil, je voelde er de dood hangen.

vervolgens  zijn we door dorpjes gereden waar je heel goed de gevolgen ziet van de etnische zuivering, sommige huizen zijn helemaal kapot geschoten terwijl het huis ernaast nog helemaal in takt is gebleven. In het ene woonde dan een moslim gezin en in het hele een servies gezin

De meeste onderons krijgen steeds minder praatjes. we zijn doorgereden naar de bergen rondom sarajvo, vanuit deze bergen werd de stad beschoten, je kon goed zien dat de inwoners echt in de val hebben gezeten

Als laatste zijn we naar een kraamkliniek in het ecntrum gereden die door de serviers is bestormd, je kan vast wel raden wat er toen gebeurd is. Dit raakte ons behoorlijk en we zijn daar best even van van slag geweest!!

Na de excursie was het even bijkomen en dat was nodig. We zijn toen in de volle zon met de kinderen aan de slag gegaan en dat was fantastisch, we hebben op vele gezichten een grote lach getoverd!!!

Ik heb al behoorlijk wat indrukken opgedaan en zal proberen alles te onthouden om het allemaal te kunnen

vertellen. Voornu heb ik het even gehad en ga ik heerlijk douchen!!!

 

Groetjes Norrie

WAT EEN TERINGWEER HIER!!!

Eerst even dit: we hadden beloofd om foto's te plaatsen maar de internetverbinding is errug langzaam (vergelijkbaar met onze oude telefoonverbinding) dus dat gaat vooralsnog niet lukken. We blijven onze best doen!!!

We zijn vandaag voor het eerst op de workshoplocatie geweest en het belooft een geweldig spektakel te worden! We hebben een plaats midden op het terrein dus niemand kan om ons heen! Vandaag ook weer de echte Bosnische spirit meegemaakt: de bus waarin we naar de locatie werden gereden was errug rijp voor Carglass!!! Maar dat mocht de pret niet drukken, we hebben de chauffeur getracteerd op een onvervalst (maar wel heel erg vals) staaltje Nederlandse liedjes. Volgens ons vond ie het erg leuk!!!

En toen aangekomen op de locatie. Eerst alle trommels weer terug in elkaar zetten (die waren voor de reis gedemonteerd) en daarna natuurlijk gespeeld!!! Toen we begonnen te spelen was het nog een graad of 30 maar het begon al gauw te regenen. Maar toch kwamen er behoorlijk wat mensen op ons lawaai af; een gezellige bende dus!!!

Ik, De Gaus mag ook ff. Het is hier geweldig, op het weer na dan. We vermaken ons prima en het bier is net zo lekker als bij lullie. Ja, Loet weer.

Ik moest even naar de wc...

Later nog binnen in de grote zaal een nummertje gespeeld en de akoestiek is geweldig!!! Dat belooft dus wat te worden voor de komende dagen.

Allemaal positief dus, maar het regent en het blijft maar regenen!!! Maar we hebben de instelling: wat vandaag valt, valt morgen niet meer!!!

Ook het eten was weer goed dus maak je geen zorgen over enige buikloop...

Morgen gaan we naar het tunnelmuseum. Dat is een oorlogsmuseum (alsof we daar nog niet genoeg van meekrijgen) over hoe het hier is geweest. Het hoogtepunt is een kijkje in de tunnel die hier onder het vliegveld door is gegraven om een veilige connectie te maken tussen het bezette Sarajevo en de rest van de wereld. Morgen kan ik daar alles over vertellen!!!

Kortom, het is 24 uur per dag indrukwekkend maar bovenal gezellig! De verschillende groepen vrijwilligers zijn meer en meer één grote groep aan het vormen. We hebben als Caramba dan ook aangeboden om een workshop te gaan geven voor alle vrijwilligers hier en dat idee is zeer goed ontvangen!!!

Maak jullie niet druk om ons, we hebben het allemaal prima naar ons zin hier!!!

Tot morgen!!!

En daar zijn we dan!!! Veilig en wel in Bosnie!!! Hoewel het nog enige voeten in de aarde heeft gehad voordat we konden vetrekken, is de vlucht erg prettig geweest. Iedereen was op tijd aanwezig zodat het niet van ons heeft afgehangen. Het probleem kwam pas toen we de trommels moesten laden. Op het eerste gezicht paste die dus niet in het vliegtuig... Het gewicht was niet het probleem, maar het volume wel. Gelukkig, met enig passen en meten kon alles er toch in. Dit betekende wel dat er enkele trommels en tassen in de cabine op de vrije stoelen geplaatst moesten worden.

En toen konden we eindelijk vertrekken. Na een vlucht van bijna drie uur landde het vliegtuig uitermate netjes en zacht op vliegveld Sarajevo. Welliswaar in de stromende regen maar dat mocht de pret niet drukken. Alle trommels en bagage werd in busjes van het leger geladen en alle personen mochten willekeurig een  taxi pakken die aan het hotel door de organisatie betaald werd. Sommige van ons hebben de rit naar het hotel niet in een taxi maar in 1 van de busjes gemaakt. De chauffeurs maakte een omweg zodat we meteen iets van de omgeving konden zien en dat zorgde meteen al voor enkele indrukwekkende tafferelen. Kapot geschoten huizen waar mortierinslagen in te zien waren waar je akelig van wordt en verhalen van de mensen van defensie waar je ook niet echt vrolijk van wordt.

En toen kwamen we bij het hotel... Het ziet er allemaal schitterend uit!!! We hebben verschillende kamers. De ene met balkon, de andere met bubbelbad maar allemaal even netjes en mooi! Een mooie meevaller dus. Gelukkig hadden we ruim de tijd om de omgeving te verkennen en het blijkt dat we midden in een bruisende wijk zitten. Leuke winkels, een goede bar en een mooie markt in de buurt zodat we onze vrije uurtjes mooi kunnen besteden.

Daarnet hebben we van ons eerste diner genoten en ja, daadwerkelijk genoten, het was heerlijk!!!

De eerste paar uren in Bosnie zijn dus erg goed bevallen. Afwachten wat morgen ons gaat brengen...

Vandaag is de dag!!!

Wij gaan naar Bosnië, wij laten weten hoe het met ons gaat dus laten jullie ook weten hoe het met jullie gaat. Linksonder kun je een berichtje achterlaten dus hou je vooral niet in!!!

Het reisschema is bekend!

A.s. woensdag 6 juni vliegen we om 9.00 uur vanaf Militaire Vliegbasis Eindhoven. Dat wil zeggen dat we om 7.30 uur moeten inchecken en dat wil óók zeggen dat we er nóg eerder met de trommels moeten zijn om ze netjes in het ruim te krijgen...

In Sarajevo zullen we dagelijks om 11.00 uur met de bus opgehaald worden vanaf het hotel. Om 13.00 uur gaan dan de poorten van het Skenderija (de locatie waar dagelijks de workshops en andere activiteiten plaatsvinden) open en zullen we overspoeld worden met duizenden kinderen. Tot 16.00 uur worden de kinderen dan met verschillende workshops en andere activiteiten bezig gehouden. Tussen 16.00 en 17.00 uur zal Caramba samen met de streetdancers de boel lekker op zijn kop zetten zodat de Bosnische Popdiva (een beroemdheid daar à la Marco Borsato hier) een goed opgewarmde zaal heeft om voor op te treden.

Na dit spetterende einde worden we met de bus weer terug gebracht naar het hotel waar we lekker samen kunnen dineren. 's Avonds is er dan de mogelijkheid om een potje te poolen, het thuisfront per mail (of weblog natuurlijk!!!) op de hoogte te houden in het internetcafé, of gewoon lekker relaxen op je luxe kamer.

Gedurende ons verblijf hebben we ook nog de mogelijkheid om de prachtige stad Mostar te bezoeken. Om genoeg mensen op het festivalterrein over te houden gaan we dit in twee verschillende groepen doen. Op zondag 10 en woensdag 13 juni gaan we er dus lekker op uit.

Het laatste leuke weetje is dat er halverwege de periode een "personeelswissel" plaats zal vinden. Niet iedereen kon de volledige periode vrij krijgen en hebben we de groep dus in tweeën gehakt. Of eigenlijk in drieën: 11 personen blijven de hele periode, 10 personen gaan van woensdag 5 juni tot en met maandag 11 juni mee, op die maandag gaan deze 10 mensen terug naar huis en komen er 6 frisse spelers terug. De mensen die halverwege reizen konden helaas niet op Sarajevo vliegen zodat we een leuke reis naar Zagreb in Kroatië voor de boeg hebben (dat wordt dus om en nabij de twaalf uur rijden heen en terug...)

Kortom, alles is geregeld, de koffers kunnen gepakt worden, Kids Festival, HERE WE COME!!!

Nog één week te gaan!!! Het begint nu echt te korten... Gisterenavond hebben we de trommels klaargemaakt voor vervoer, de laatste dingen doorgesproken en de indeling voor de heenreis bekend gemaakt.

De kriebels beginnen nu toch wel te komen. Gisteren het bericht uit Sarajevo gehad dat we bij één van de "coolste" tenten van de stad mogen spelen: Club Havana. Dat belooft dus een feestje te worden!!!

Vol spanning wachten we af wat er komen gaat. En die spanning wordt zelfs hier in Nederland al opgevoerd! In eerste instantie zouden we overnachten in een bungalowpark. Prima natuurlijk! Gezellig met z'n allen lekker buiten zitten 's avonds. Maar toen kwam er een ander bericht: Hotel Hollywood (http://www.hotel-hollywood.com.ba/) in Sarajevo had aangeboden om ons van onderdak te voorzien. Ook leuk natuurlijk... Maarrrrr, je voelt 'm al aankomen: het hotel zat nog midden in de verbouwing (ze hebben er net 90 kamers bijgebouwd) dus die konden ons toch niet herbergen. Vervolgens zaten wij ons dus weer te verheugen op de gezellige avonden rond een kampvuurtje naast een kabbelend beekje. Maar wat horen we vandaag?!? Het park is overboekt en we moeten toch ons onderkomen in het hotel gaan zoeken... Gelukkig dat wij Carambista's door de jaren heen behoorlijk stressbestendig zijn geworden (bijvoorbeeld door de Coburgreizen), anders waren we vooraf al gillend gek geworden. We houden jullie op de hoogte!!!